Fazil Hüsnü Daglarca

12 Temmuz 2007



Fazil Hüsnü DAGLARCA

Kuleli Askeri Lisesi’ni (1933), Harp Okulu’nu (1935) bitirdi, piyade subayligiyla dogu ve orta Anadolu’nun, Trakya’nin bir çok yerlerini dolasti, orduda hizmeti on bes yili doldurunca, önyüzbasi iken askerlikten ayrildi (1950), Çalisma Bakanligi Is Müfettisi olarak Istanbul’da çalisti (1952-1960), Aksaray’da Kitap kitabevini açti (Aralik 1959), yayimcilik yapti, Türkçe adinda bir de aylik dergi çikardi (43 sayi, 1960-1964), kitabevini kapatti (1970), simdi yalniz sair.

Ilk yazisi (bir hikaye) ortaokul ögrencisiyken Yeni Adana gazetesinde bir yarismada armagan kazanarak yayimlanmis (1927), sanat dergilerinde ilk kez, Kuleli Lisesi son sinifta iken Yavaslayan Ömür siiriyle görünmüstü (Istanbul Dergisi 1933). Sonra Varlik dergisine siirler vermeye basladi (Mayis 1934).

Harbiye’den subay çiktigi gün (30 Agustos 1935) satisa çikardigi ilk kitabi Havaya Çizilen Dünya’da ölçülü, uyakli, asik tarzi denemeleri de bulunuyordu. Ikinci kitabinin çikmasiyla ( Çocuk ve Allah, 1940) kisiligi çevresinde en yetkili kalemlerin uyandirdiklari ilgi ve dikkati yillar yili eksiltmeden sürdürerek, Cumhuriyet devrinin en kuvvetli sairlerinden biri oldu. Çocukluk ve Allah temalari üzerinde halka halka genisleyen bir bütünlük görünüsünün hakim oldugu ikinci kitabindan bu yana, eserlerinin özü, sayisi ve hacimleri bakimindan, Tanzimat’tan beri siirimizin en verimli sanatçisi odur. Siirinde magara devri adamlarindan modern çagin insanina kadar, kisioglunun iç ve dis dünyasini, yurt ve dünya insanini, çok yönlü davranis ve çatismalariyla isledigi, soyut-somut durumlar üzerinde derinlestigi, bunlari yaparken de, arada söyleyis saglamligini ihmal etse bile, kendine vergi hayaller, benzetmeler , semboller hazinesinden kuvvet aldigi görülür. 1970’de sayisi 34’ü bulmus kitaplari içinde Çocuk ve Allah, Daha, Çakirin Destani, Toprak Ana, Aç Yazi, Asu, Türk Olmak, Haydi özellikle ön planda yer alir.

Bir ara Sözcü dergisine 1960 ve Vatan dergisine 1961-1962 yazdigi, özdeyis niteliginde kisa düzyazilari bir yana birakilirsa, yalniz siirle ugrasan ve siirlerini Türkiye’nin hemen bütün edebiyat dergilerine yaymis olan Daglarca’nin kitaplari, ilk baski yillariyla sunlardir:

Havaya Çizilen Dünya (1935), Çocuk ve Allah (1940), Daha (1943), Çakirin Destani (1945), Tas Devri (1945), Üç Sehitler Destani (1949), Toprak Ana (1950), (Aç Yazi 1951), Istiklal Savasi- Samsun’dan Ankara’ya (1951), Istiklal Savasi- Inönüler (1951), Sivasli Karinca (1951), Istanbul-Fetih Destani (1953), Anitkabir (1953), Asu (1955), Delice Böcek (1957), Bati Acisi (1958), Mevalana’da Olmak-Gezi (1958), Hoo’lar (1960), Özgürlük Alani (1960), Cezayir Türküsü (Fransizca, Ingilizce ve Arapça çevirileriyle birlikte, 1961), Aylam (1962), Türk Olmak (1963), Yedi Memetler (1964), Çanakkale Destani (1965), Disaridan Gazel (1965), Kazmalama (1965), Yeryag (1965), Vietnam Savasimiz (Ingilizcesiyle, 1966), Kubilay Destani (1968), Haydi (1968), 19 Mayis Destani (1969), Vietnam Körü destan-oyun, (1970), Hirosima (Fransizca, Ingilizce çevirileriyle, 1970), Malazgirt Ululamasi (1971), Kinali Kuzu Agidi (1972), Gazi Mustafa Kemal Atatürk (1973), Horoz (1977), Hollandali Dörtlükler (1977), Çukurova Koçaklamasi (1979), Nötron Bombasi (1981), Yunus Emre’de Olmak (1981), Çiplak (1981), Ilk Yapitla 50 Yil Sonrakiler (1985), Uzaklarda Giyinmek (1990), Dildeki Bilgisayar (1992).

Daglarca çocuk siirleri de yazdi. Bu alanda ilk kitabi Açil Susam Açil Yugoslavya’da basildi (Üsküp, 1967), bunu Istanbul’da çikan Kus Ayak (1971), Arkaüstü (1974), Yeryüzü Çocuklari (1974), Yanik Çocuklar Koçaklamasi (1976), Balina ile Mandalina (1977), Yaramaz Sözcükler (1979), Göz Masali (1979), Seker Yiyen Resimler (1980), Yazilari Seven Ayi (1980), Cinoglan (1981), Hin ile Hincik (1981), Günes Dogduran (1981), Kaçan Ayilar Ülkesinde (1982) kitaplari izledi.

Kazandigi armagan ve ödüller: Türkiye’de bir siiriyle (Çakirin Destani kitabindadir) C.H.P Siir Yarismasi’nda üçüncülük (1946); Asu kitabiyla 1956 Yeditepe Siir Armagani; Delice Böcek kitabiyla Türk Dil Kurumu 1958 Siir Ödülü; Türkiye Milli Talebe Federasyonu’nun Turhan Emeksiz Armagani (1966). Arkin Çocuk Edebiyati 1973 Yarismasi’nda jüri, üç siirine “yarisma üstün onur ödülü” verdi (1974); Horoz siir kitabiyla Sedat Simavi Vakfi Ödülü’nü Peride Celal ile bölüstü (Aralik 1977). Yurt disinda International Poetry Forum /uluslar arasi Siir Forumu, Pittsburg, Amerika/ Daglarca’yi en iyi Türk sairi seçti (1967). Struga (Yugoslavya) Siir Festivalleri’nin 13.sünde ödül Altin Çelenk Daglarca’ya verildi (Agustos 1974) ve Milliyet Sanat Dergisi’nce de “1974 Yilinin Sanatçisi” seçildi.

Siirlerinden seçmeler Dört Kanatli Kus (1970)’ta toplanmisti. Sairin eserlerinin çesitli baskilari ve baska dillerde yayinlanmis “siirlerinden seçmeler” kitaplarini listesi, Hollandali Dörtlükler sonunda belirtilmistir.

Bütün eserleri Cem Yayinevi’nce toplu olarak yayinlanmakta olan sairin bu yeni Daglarca Dizisi’nde 13 kitabi çikti (1964-1979).

Kategori: Genel kültür


Rasgele...